FORUMO 112
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| schwulenfreundlich [ŝvúlenfrojndliĥ] | gejamike |
| schwulenfeindlich [ŝvúlenfajntliĥ] | gejmalamike |
| Bartträger | Bartträger |
| attraktiv | alloga |
| einfühlsam | sentema |
| gut bestückt | bone ekvipita |
| hübsch, gut aussehend | beleta. bonaspekta |
| leidenschaftlich [lájdenŝaftliĥ | pasia |
| normal gebaut | korpe normala |
| rasiert | razita |
| schüchtern | timida |
| Arschficker (pejorative!) | bugranto ("pugfikanto" |
| Schwanzlutscher (ankaŭ pejorative!)) | midzanto ("kacsuĉanto") |
| Scheiße [ŝajse] | Merdo! |
| Wie komme ich in das Viertel mit den meistem Schwulenkneipen? | Kiamaniere mi atingas la kvartalon kun la plej multaj gejaj drinkejoj? |
| Hättest du Zeit, mir den Weg zu zeigen? | Ĉu vi havas tempon por montri la vojon? |
| Hast Du mal Feuer? | Ĉu vi havas fajron? |
| Bist du alleine hier? | Ĉu vi estas sole ĉi tie? |
| Du hast echt schöne Augen! | Viaj okuloj vere estas belaj! |
| Dein Lächeln ist umwerfend. | Via rideto ravas. |
| Gibt es hier einen Kondomautoamaten? | Ĉu estas kondomaŭtomato ĉi tie? |
| Ich bin echt neidisch auf deine Bauchmuskeln. | Mi vere envias viajn ventromuskolojn. |
| Deine Lippen sind so weich! | Via lipoj estas tiel molaj! |
| Du küßt so mänlich. | Vi kisas tiel virece. |
| Worauf stehst du? Ich stehe auf… | Kio plaĉas al vi? Al mi plaĉas… |
| Arsch, Hintern, Arschbacken | pugo, postaĵo, gluteoj |
| Brustwarzen [brústvarcen | cicoj |
| Eier ("ovoj") [ájer] | kojonoj |
| Schwanz [ŝvanc] | kaco, peniso |
| Samen [zámen] | ĉuro |
| Vorhaut | prepucio |
Elekto laŭ Ulf M. kaj Axel S.: Der schwule Sprachführer. Frankfurt/Main 1996 [Eichhorn] por la germana, angla, franca, itala, nederlanda kaj hispana lingvoj
La unuaj spuroj de la geja historio ligiĝas al persekuto kaj murdo. Ekzemple la punleĝo de 1620 de princo Georg Wilhelm malpermesis 'ĉian malĉastecon kontraŭ la naturo'.
Tiun leĝon oni aplikis ekzemple al Ludwig Le Gros kaj Martin Schultze en 1704, post kiam ili konfesis, ke ili estis farintaj komuman malĉastecon. La puno: morto per glavo, poste iliaj korpoj estis brulitaj.
En 1729 konfesis bakisto Ephraim Ostermann, ke li dufoje malmoligis la penison de 19-jara metilernanto Martin Köhler en sia buŝo kaj glutis ties ĉuron, 'ĉar tio estis plezuro por li'. Sekvis mortpuno.
Sed okazis ankaŭ, ke nobelulo von Appel estis liberigita kaj kamparana knabo, kiu protokolis, ke la nobelulo metis sian penison en postaĵon kaj buŝon estis kondamnita al batonbatoj.
Ĝuste la eltrovinto de prusa militarismo Frederiko la Granda estis laŭdire gejo. Tion asertis ekzemple la verko 'Matenoj de la prusa reĝo, verkita de li mem', aperinta en la franca en 1784. Iuj diras, ke tio estis malica venĝo de Voltaire, ĉiukaze oni scias, ke la reĝo ŝatis belkreskajn servistojn, havis tre intimajn rilatojn al siaj amikoj dum lia sento por virina amo 'malĉeestis'.
Tio estis relative grava sciigo por iuj postaj gejaj aktivuloj, kiel Adolf Brand, kiu publikigis en 1921 broŝuron kun la titolo 'Ĉu apliki la punkodon al Frederiko la Granda?'. La tendenco de Brand estis nepre kontraŭvirina.
En 1782, kiam Frederiko ankoraŭ vivis, aperis 'Leteroj pri la galantaĵoj de Berlino'. Tio libro raportas pri konsiderinda geja 'subkulturo' en la ĉefurbo. Senlace la verkinto indigniĝas pri la 'porkaĵoj, kiujn oni ĉi-tie nomas galantaĵojn'. Kial li entute sukcesis eltrovi ekzemple bordelon kun minjonoj?
La rolo de samseksamo ĉe la anoj de la Berlina Romantika Skolo meritus kompletan ĉapitron: ĉu Friedrich Schlegel nur okulumis al sokrata amo? ĉu la tradukinto de Platon nur pripensis teorie la limojn de tradicia vireco kaj virineco? Kaj kio pri Alexander von Humboldt. Magnus Hirschfeld notas: Tuŝis laŭdire nemian virinon. Laŭ ĉiuj buŝaj raportoj li estis samseksamanto.
Pli sendube estas la afero de Heinrich von Kleist. En 1805 li skribas al sia amiko Ernst von Pfuel: "Vi denove konservas la epokon de la grekoj en mia koro; mi povintus dormi ĉe vi, kara knabo, tiel ĉirkaŭbrakis vin mia tuta animo." Kaj poste li skribas pri "knabinaj sentoj" kiujn li havis kiam Pfuel naĝis nude en lago: "Estu vi miaj edzino, infanoj kaj nepoj." Evidente Pfuel ne akceptis tiun proponon, ĉar li fariĝis poste prusa militministro kaj patro de konvencia familio.
En la 40aj jaroj de la 19a jarcento ni aŭskultas por la unua fojo pri la kvartalo Thiergarten kiel renkontiĝejo de tiuj 'monstroj', ja estas eĉ personoj, nome ordinaraj soldatoj, por 'kiuj estas kvazaŭ komerco esti renkontitaj tie.'
Se vi havas la taŭgan optikon, vi povas vidi 'malĉastaĵojn' ĉie. Mi ja povus vivi en bordelo sen suspekti ion ajn. Tiun problemon havis ankaŭ Karl Heinrich Ulrichs, unu el la patroj de la geja movado, kiu ĝuste tiam studis en Berlin kaj ne povis trovi amanton. La verkisto Eggels tamen sciis, kien rigardi kaj sekve li ne komprenis la plendojn de Ulrichs. Egells skribis al Ulrichs: 'Ne kredu, ke la rozoj de amo ne plu kreskos por vi. Tiuj rozoj kreskas ankaŭ sub la premo de la plej persista persekuto. Ĝusta via patra urbo estas tre fekunda tereno por tio. Mi miris, ke vi trovis tion malfacile en Berlino, mi spertis la malon.'
En la 70aj jaroj la polico de Berlino komencis fari 'rozkolorajn listojn' kun konataj sodomiantoj kaj alian de ties ĉantaĝistoj. La demando ja estas, ĉu ili prizorgis ambaŭ listojn kun la sama fervoro. La respondo estas nepre jesa. La komisaro, kiu gvidis la departementon por sodomiantoj fariĝis unu el la plej konsekvencaj kontraŭstarantoj de la fi-fama paragrafo 175, kiu temis pri 'kontraŭnatura malĉasteco'. Pro tio indas honori lian nomon: Leopold von Meerscheidt-Hüllesem.
De tempo al tempo okazis procezoj kontraŭ posedantoj de porgejaj drinkejoj pro 'fiperulado'.
Konklude: samseksamantoj iom post iom fariĝis videblaj. Logika sekvo estis la fondiĝo de geja movado, la Scienca-Humanitara Komitato. Tio okazis la 15an de majo 1897 en la loĝejo de la kuracisto Magnus Hirschfeld (nuna nomo de la strato: Otto-Suhr-Allee). La celo estis la scienca esploro de samseksamo, eldono de publikaĵoj, kolekti apagon de famuloj, jura kaj medicina konsilado, klerigo de la publiko.
Post la unua mondmilito la aktivaĵoj de la komitato kreskis konsiderinde. En 1919 Hirschfeld fondis la 'Instituton por Seksa Scienco'. En la 20aj jaroj estis ankaŭ organizoj de lesboj. La 'por-sinjorina klubo Monbijou' ŝajne estis la plej sukcesa. Tiutempe ekzistis ne nur periodaĵoj por gejoj, sed finfine ankaŭ por lesboj.
Tiuj furoraj 20aj jaroj ricevis taŭgan memoron en la romano 'La pia danco' de Klaus Mann, la plej aĝa filo de Thomas Mann.
En 1929 la aktivado preskaŭ atingis sian plej gravan celon, la forigon de paragrafo 175, kio tamen ne okazis.
Post la venko de la naziistoj ĉio finis. La 6an de majo 1933 ili prirabis la instituton de Hirschfeld, kiu estis en vilao en la kvartalo Thiergarten.
La naziistoj akrigis la paragrafon 175. Estas konate, ke multaj gejoj suferis mizeran morton en koncentrejoj.
La plej mirinda amafero okazis meze en la dua mondmilito inter du virinoj: judino kaj aria patrino. Ili spertis preskaŭ dujaran feliĉon, post kiam iu spiono klaĉis al la sekreta polico. La virinoj donis al si la kaŝnomoj Aimée kaj Jaguar. Jaguar mortis en naziista koncentrejo, dum Aimée, kies burĝa nomo estas Lily Wust ankoraŭ vivas en Berlino, nun 85-jaraĝa.
La abomenan paragrafon 175 forigis nova socialdemokrata registaro en 1969.
(Kompilita laŭ 'Berlino de malantaŭe' [Berlin von hinten] aperinta 1981 ĉe la eldonejo Bruno Gmünder.)
Kiel geja kristano mi trovis la artikolon de Marteno pri la Malnov-Katolika Eklezio tre interesa kaj informa (Forumo 1-2/99). Kiam mi estis junulo mi spertis multajn problemojn ĉar mi estis gejo kaj Rom-Katoliko, aparte kiam mi volis fariĝi pastro.
Oni informis min ke se mi povus vivi sen seksumado dum 2 jaroj oni konsiderus min kiel kandidato. Mi ne povis tion fari kaj ne pastriĝis! Mi fine eksiĝis de la eklezio kiam mi havis 48 jarojn kaj pensis ke mi tute perdis mian fidon.
Post 5 jaroj mi renkontis viron per reklamo en geja gazeto. Li klarigis al mi ke li estis kristano kaj apartenis al eklezio, precipe por gegejoj, kiu nomiĝas Metropolitan Community Church (MCC). Mi decidis viziti la diservon kaj tuj sentis ke mi estis 'hejme'. Mi aniĝis kaj post 10 jaroj mi ankoraŭ apartenas al MCC en Auklando.
MCC fondiĝis en 1968 en Usono kaj rapide kreskis ne nur en Usono sed tra la mondo. Nuntempe estas eklezioj en 14 landoj. La fondinto estis Pastro Troy Perry kiu dufoje perdis postenojn en Pentekostaj eklezioj ĉar oni malkovris lian gejecon. Li decidis ke Dio instigis lin fondi eklezion por gegejoj kiujn la aliaj kristanaj eklezioj malakceptis. Dum la pli ol 30 jaroj de sia ekzisto, la eklezio forte batalis kontraŭ homofobio kaj diskiminacio ne nur flanke de la eklezioj sed ankau de registaroj. MCC strebas konvinki la aliajn ekleziojn ke ilia kondamno de gejoj pro kelkaj citaĵoj el la Sankta Biblio estas eraro. Ĝi presigas multajn libretojn kaj informilojn en la angla pri samseksamo kaj la Biblio. Ankaŭ amaso da informoj estas haveblaj per la interreto en la angla kaj la hispana, vidu che www.ufmcc.com.
Dennis (Nov-Zelando)
Mi proponas al LSG-anoj neformalan renkonton dum la JEFO gastronomia (vinbera) semajnfino en Edenkolben en Germanio (ĉ. 100 kilometroj norde de Strasbourg). Ĝi okazos la 10an ĝis 12an de septembro.
Aliĝoj kaj informoj ĉe Mirjam.
La publika adreso de LSG en Francio estas:
LSG, S/c JEFO, 4 Bis rue de la Cerisaie, F-75004 Paris
Bonvolu uzi nur tiun adreson ekster la E-komunumo kaj ne menciu la nomon de Johano sen demandi lin antaŭe.
Kotizoj en FrancioLa kotiz-ĉekoj devas esti skribitaj je la nomo de Jean-Michel, dorse (sur la parto rezervita al korespondo) aperu la mencio "por LSG/GLEA".
La ĉekoj en la nomo de LSG/GLEA absolute ne estas enkasigebla.
La 16an de majo okazis en la preĝejp Sankta Bartolomeo en Londono koncerto kun verkoj de Aaron Copland, Benjamin Frankel kaj Samuel Barber.
La profiton ricevis la gej-lesba-ambaŭ-seksema-transseksa fako de Amnestio Internacia.
La evento okazis memore al la pereintoj de la koncentrejoj. La Londona Geja Filharmonia Orkestro tre altkvalite prezentis la koncerton.
Informas Peter D.
ATENTU: Informaranĝo (sin-prezento) de LSG dum UK en Berlino. Vendredo, 6a de aŭgusto en la kongresejo, salono 9 (Dietterle)
La tagojn somnambule
mi pasigas.
Laboron mi plenumas
kvazaŭ roboto,
senelane,
seninterese,
forgese pri la mondo
min ĉirkaŭa.
Matene kissalutas
mi l' edzinon,
la fileton brupetolan.
Vespere mi revene
samon faras.
Dumnokte mi sendorme
la blindigajn dezertojn
de l' sopiro senkonsola
ektravadas,
postkure al fatamorganoj
moke trompaj
pri vi, junul' de l' revoj miaj.
Ĉe la flav-blankaj
horizontoj
de la dezertoj mensaj
aperas majesta via korpo
nuda, lascive invita
,amorekscita.
Angore, spasme, min vundŝire
la dezerton mi trakuras
por vin brakume Ĉirkaŭkisi
sed jam senspuras la miraĝo,
aliiĝis la figuro,
kun teruro mi nun vidas,
ke skeleto moke, ŝoke
al mi grimac-rikanas...
Kaj jam forflugis nokto
kaj mateno la rutinon renovigas,
dum mil kaj mil deziroj
min al vi alligas seneskape.
Se povus paroli platanoj
de l' urboparko
sub kiuj kalkanoj miaj tretpaŝis,
ĉu povus ili rediri
la amon, la ĝojon, l'angoron
la tragedian doloron
pasintsomerajn?
Jes, ili spektis renkonton:
la ekfulmon okulan
en via vizaĝo,
la korgalopadon tumultan
en mia sino,
la banalajn, ridemajn,
sensignifajn
vortokombinojn,
la babiladon priamoran
inter ni du:
vi, junulo apolona,
mi, mezaĝul' korleĝera
pro l' subita ebrio de l' amo.
La platanoj silentas,
se ili povus rakonti,
ili redirus
nian feliĉon kurtvivan
vian foriron abruptan,
vian neklarigitan malaperon
kaj mian desperon,
mian eternan,
nemutigeblan
sopiron
al vi,
sed plue silentas platanoj
dum kolere, angore, despere
la manoj pugniĝas
en poŝoj mantelaj.
La tagoj min trenas malhelaj,
mi splenas,
vegetas,
la sang' ne raketas jam plu.
Ĉe la landvoj' provinca
subite sin vestisr
ozkolore
persikarboj.
Primavero delikateŝutis tien, tien
ĝermojn de viv' nova.
Mi vidas gajon brili
sur vizaĝoj de gestudentoj
buntvestitaj,
sturmantaj la matenan
aŭtobuson urbveturan.
La junaj knaboj ridas,
belas, vivon ŝprucas,
petole amindas la knabinoj.
Sole tristas mi, mezaĝul' moroza,
kun vintro fride frida
en la koro
,kiun vi frostigis,
amato sunradia,
per via malaper' sensenca,
per via reaper' senzorga
kaj min spita,
kvazaŭ vi neniam
min konintus.
Kiel ja povis vi forgesi
la ardajn tagojn de la amo
nin fandanta en la sama
bolejo de la sentoj kaj deziroj?
Ho, vi, kaprica duondio
de la amo,
kiel facile povas ŝanĝi vi
l' amantojn
kaj torturdetrui
la koron
de ĉi fola, oldiĝinta
vir' mokinda.
Preskaŭ ĉiujn fotojn [en la papera versio de Forumo 112] mi prenis el la libro "Aĉetu min. Viroj en reklamo" [Kauf mich. Männer in der Werbung] de Dietmar Kreutzer. Ĝi aperis en 1999 ĉe la eldonejo "Verlag für Bauwesen" en Berlin.
SEKRETARIO
Graham B.
Britio
EKSPEDO
Torben K.
Danio
FORUMO
Wolfgang K.
Danio
Limdato por FORUMO 113 estas la 1a de septembro 1999.